Het succesverhaal kent nog geen einde

Bompa Borgmans
Nog geen reactie
06 Jul 2025
693

Het blijft een bijzondere eer om gasten uit het buitenland te mogen verwelkomen, zeker wanneer ze de moeite nemen om van zo ver te komen. Ditmaal kwam het bezoek uit het zonnige zuiden van Frankrijk, maar liefst 1100 kilometer verwijderd van Ameide.

Ditmaal mocht ik zelf nog eens in actie komen. Men had me nodig om de gasten persoonlijk te woord te staan. Frans is niet meteen André’s sterkste kant, maar voor mij was het een waar genoegen om, zij het voor even, opnieuw op de voorgrond te treden. Daar waar ik hulp kan bieden, doe ik dat met volle overtuiging.

Het is altijd een troef wanneer je de juiste mensen op de juiste plek weet in te schakelen. In dit geval kwam ik nog eens goed van pas. Toevallig moest ik toch richting Ameide om enkele tweedehandsspullen voor Joost af te leveren, en bovendien had Aart-Jan intussen de Shiro Muji overgenomen die nog haar rondjes zwom in Arendonk. Twee vliegen in één klap, en weer een stukje puzzel dat mooi op zijn plaats valt.

Maar laten we even terugblikken op de ochtenddrukte bij Interkoi Ameide.
Allereerst mochten we enkele Belgische klanten uit de regio Kortrijk verwelkomen, die hun koi kwamen ophalen. Op hun verzoek blijven zij graag anoniem, en uiteraard respecteren we dat. Hun keuze viel op een Shiro Utsuri van Okawa als ik me niet vergis. Ik heb er gelukkig een filmpje van kunnen maken, zodat het moment toch niet verloren gaat. Zoals je weet heeft ook Okawa een goede reputatie van shiro utsuri.

hervé en moeder Laten we echter de focus houden op onze Franse gasten, die rond 10.15 uur arriveerden. Ze hadden de nacht doorgebracht in Lille en waren in alle vroegte vertrokken richting Ameide. Gelukkig bleef hen de gevreesde files bespaard en verliep de reis vlot.

De ontvangst verliep precies zoals ik het kan waarderen. Hartelijke, oprechte mensen, dat voel je meteen bij de eerste ontmoeting. Moeder en zoon waren samen afgereisd om hun twee aangekochte koi op te halen, een moment waar duidelijk zorg en enthousiasme achter schuilging. Zulke ontmoetingen geven altijd een goed gevoel, ze sluiten naadloos aan bij de waardeverhoudingen waar Interkoi voor staat. Dat is de geest van Interkoi: eerlijk, toegankelijk en zonder poeha. Hier telt de mens achter de hobby, niet de grootte van de portemonnee.

Nu moet ik wel zeggen: het waren niet de minste koi die Hervé had uitgekozen. Beide exemplaren hebben hun quarantaine vlekkeloos doorlopen, en na een grondige controle konden we overgaan tot het zorgvuldig inpakken. Uiteraard werd alles netjes op video vastgelegd. Daarna kon de terugreis richting Frankrijk aanvatten, met twee prachtkoi als gezelschap.

De terugreis naar huis nam natuurlijk flink wat tijd in beslag, waarschijnlijk zo’n 12 tot 14 uur. Intussen had ik hen gevraagd om wat foto’s en filmpjes te sturen van hun faciliteiten. Het is altijd boeiend om te zien waar onze koi terechtkomen en hoe ze daar verzorgd worden.

Wat ik te zien kreeg, maakte diepe indruk. In Frankrijk beschikken ze over iets wat wij hier vaak missen: niet alleen veel meer ruimte, maar ook de mogelijkheid om te werken met bouwstenen en materialen die hier minder gebruikelijk zijn. Dat geeft een andere dimensie aan de verzorging en het houden van koi.

Hervé stuurde me bovendien ook enkele foto's van zijn koi en zijn vijvers, want hij heeft niet 1 maar meerdere vijvers. Als ik het goed begrepen heb, een vijver van 100 kuub, een vijver van 40 kuub en een paar kleinere vijvers, dus al bij al niet de kleinste koiliefhebber. Ik zet hieronder de foto's die ik heb meegekregen en de filmpjes die ik van hun heb ontvangen.

Een indruk van de vijver van Hervé.

Een overzicht van de infrastructuur met de kleinere vijvers.

Een showa uit zijn bestand.

Een tweede showa uit zijn bestand.

Als je dit allemaal bekijkt, mag je gerust stellen dat dit een bijzonder mooie en uitgelezen locatie is om je koi aan te verkopen. Hervé was duidelijk erg tevreden over de ondersteuning die ik hem bood, en hij bedankte me dan ook oprecht voor de hulp, en eindigde met de volgende woorden: "De rien c'est moi qui vous dit merci." vertaald geef dat, "Graag gedaan, ik ben het juist die u moet bedanken." Zulke waardering doet een mens altijd goed. En wat betreft mijn participatie....tja wat moet ik erover zeggen, het deed me ook nog eens plezier om koi in te pakken en klanten te ontvangen.

Ik mag niet vergeten te vermelden dat er nog meer Belgen aanwezig waren bij Ameide. Helaas heb ik hier geen foto’s of filmpjes van kunnen maken, want ook zij wensten liever anoniem te blijven. Wat is dat toch met die Belgen. Wel waren ze zo vriendelijk om een helpende hand toe te steken, en dat wordt altijd enorm gewaardeerd.

Geniet van de foto’s en filmpjes, maar vergeet vooral niet het nieuwsitem van morgen goed in de gaten te houden. Er is namelijk heel wat nieuws onder de zon dat voor veel koiliefhebbers zeker de moeite waard kan zijn!