
Back to the Bowls
De tijd draait even twintig jaar terug. Nostalgie ten top. De komende dagen gaan we bij Ameide een beetje iets anders doen. Het is geen opendeurdag en zo moet je het ook niet zien, maar ik vind het wel leuk om er iets gezelligs van te maken voor de mensen en de echte koiliefhebbers die langskomen.
Back to the roots: Mensen komen binnen, bekijken de koi, kiezen er eentje uit en raken met elkaar aan de praat over koi. Geen ingewikkelde toestanden, gewoon samen genieten van de hobby. Eigenlijk het recept van de goede oude tijd. Een tijd die we natuurlijk niet helemaal kunnen terugbrengen, maar waarvan we misschien wel een klein stukje kunnen terugvinden.
Misschien rekenen we wel een beetje op de oude clan, de mensen die vroeger altijd gezellig samenkwamen en uren over koi konden praten. Het waren onvervangbare tijden, tijden die vandaag nog altijd een beetje naar weemoed smaken. ik denk daarbij aan.....
We gaan namelijk een aantal koi in de bowl zetten. Welke koi dat precies worden, dat weet ik eigenlijk zelf nog niet helemaal. Misschien hebben mensen die bij Ameide komen wel een koi gezien waarvan ze zeggen, André, die zou ik nu toch eens graag in de bowl willen zien.
Wel, dat kan. Zeg het gewoon en dan halen we hem uit de vijver en zetten we hem erin. En als niemand een bepaalde koi aanwijst, dan kies ik er zelf wel een paar uit. Er zwemmen tenslotte genoeg koi rond waarvan ik denk dat ze best eens wat extra aandacht mogen krijgen. En geloof me, ik weet wat ik zeg.
Het leuke is dat we het deze keer ook niet ingewikkeld gaan maken. Als er een koi in de bowl zit die je echt aanspreekt, dan mag je gewoon een aanvaardbaar bod doen. Dan kijken we samen of we daar uitkomen. Geen wedstrijd tussen bieders en geen ingewikkelde toestanden, gewoon kijken of koper en verkoper elkaar kunnen vinden. En misschien komt daar wel iets moois uit.
Er zitten bij Ameide namelijk verschillende koi waarvan ik denk dat ze best eens een andere vijver mogen zien. Koi die in Japan voor het bedrag waarvoor ze hier misschien kunnen vertrekken, niet zomaar te koop zijn.
Dat maakt het voor een liefhebber natuurlijk interessant, want soms hoef je helemaal niet op zoek te gaan naar de duurste koi. Soms zit er gewoon ergens een koi tussen die je aanspreekt en waarvan je denkt, die wil ik graag in mijn eigen vijver zien zwemmen.
Dat is eigenlijk ook wat ik zo leuk vind aan deze hobby. Je kunt uren praten over bloedlijnen, kwekers, kwaliteit en ontwikkeling, maar uiteindelijk is het vaak heel eenvoudig. Je ziet een koi en hij doet iets met je. Je vindt hem mooi, je blijft ernaar kijken en op een bepaald moment denk je, misschien moet die wel bij mij komen zwemmen.
Dus we gaan de komende dagen maar eens kijken wat er gebeurt. Geen grote opendeurdag, geen strak programma, gewoon wat koi in de bowl, mensen die komen kijken, wat praten, misschien een koffie erbij en vooral genieten van de hobby.
En wie weet staan er straks een paar koi in de bowl waarvan we vooraf helemaal niet hadden gedacht dat ze Ameide zouden verlaten. Maar dat is nu juist het leuke eraan. Soms moet je een koi gewoon even uit de vijver halen en hem de kans geven om door iemand anders gezien te worden.
Dus beste koiliefhebbers, zet 4 oktober alvast in je agenda en kom gewoon eens langs. Misschien komen we elkaar daar weer tegen, misschien zien we oude bekenden terug en misschien ontstaat er zomaar opnieuw iets van die sfeer van vroeger. Wie weet staat er straks een koi in de bowl die je niet meer uit je hoofd krijgt...
















