Narita als laatste stop

Bompa Borgmans
Nog geen reactie
06 May 2026
326

Vandaag stond nog één puntje op ons lijstje: Narita Koi Farm. We hadden alle tijd, dus vertrokken we rond 8.00 uur richting het station.

Onze trein ging pas om 9.20 uur, wat ons de gelegenheid gaf om rustig te genieten van een kop koffie, vergezeld van een Japans “Frans” broodje, ja, het bestaat echt. Het was een ontspannen begin van de dag en voor we het wisten, was het tijd om richting perron te gaan.

Rond 11.00 uur kwamen we aan, waarna we de taxi namen naar Narita. Zoals altijd werden we hartelijk ontvangen. Er werd snel een lunch geregeld, een heerlijke curry die bijzonder goed smaakte, maar eerlijk is eerlijk, daarvoor waren we niet naar Nagoya afgereisd. Mijn focus lag op het vinden van enkele sterke tosai.

We namen eerst de tijd om rustig rond te kijken op het bedrijf. Tussen het aanbod spotten we een bekende koi: de showa van Wiechert. Ze zwom er uitstekend bij, wat bijzonder fijn was om te zien. Er zat veel moois tussen, dat viel meteen op. Niet veel later kwam Narita junior erbij, en uiteraard volgde meteen de vraag: wat is er te koop? Het antwoord was kort en duidelijk: niets.

Daar sta je dan.

We kregen wel de koi te zien voor de komende veiling, en daar zaten zeker mooie exemplaren tussen, maar opnieuw, daarvoor waren we hier niet gekomen. De sfeer sloeg even om, lichte teleurstelling alom, en de vraag die bleef hangen: wat nu?

Uit ervaring weet ik dat het vaak zo gaat. Eerst is er niets, en wanneer je later nog eens vraagt, komt er plots toch iets tevoorschijn. Maar tosai waren er niet. Dan maar de vraag naar nisai, aanvankelijk ook niets… tot er ineens toch drie koi beschikbaar bleken. Dat gaf toch een sprankeltje hoop.

We hebben ze in de bowl gehad, aandachtig bekeken, maar dit was niet wat we zochten, zeker niet in verhouding tot de prijs die ervoor gevraagd werd. Ik nam nog even mijn plannetje mee, dat had ik nog nodig, en daarna besloten we richting luchthaven te vertrekken om daar onze laatste avond door te brengen.

De reis zit erop.

Ik ben opnieuw een stuk wijzer geworden. In Europa verandert er veel, maar hier in Japan staat de ontwikkeling zeker niet stil. De winkel is goed gevuld en we hebben een mooie voorraad opgebouwd waar we de komende tijd mee verder kunnen. De veilingen die eraan komen zullen we uiteraard op de voet volgen.

Of ze mij eind april nog eens in Japan zullen zien? Die kans acht ik klein. Gewoonweg omdat ik niet meer volledig mijn ding kan doen zoals ik dat graag zou willen. Des te dankbaarder ben ik dat we bij Tamaura Koi Farm een prachtige selectie hebben kunnen maken.

Een filmpje van de narita koifarm mag niet ontbreken natuurlijk.

Tot de volgende.