
Op bezoek bij Guy
Een mooie ruilhandel tussen koi en vakmanschap. Een mooie onderbreking van de vrijdag tussen de bedrijven door. Ik had mezelf enige tijd geleden iets beloofd en vandaag heb ik die belofte dan ook maar eens waargemaakt.
Enige tijd geleden kwam Guy langs in Ameide. We maakten kennis met elkaar en al snel was de klik er. Zo ontstond er een fijne band en hebben we ondertussen al heel wat gesprekken gehad over koi, maar ook over het reilen en zeilen binnen een onderneming. Guy werkt door de week voor zichzelf en is voornamelijk bezig met het mooi maken van huizen.
Stucwerk, schilderwerken en eigenlijk alles wat daarbij komt kijken, Guy weet er wel raad mee en kan het ook organiseren. We hadden dan ook al meerdere keren met elkaar gesproken over ondernemen, werken en alles wat daar bij komt kijken.
Maar ondertussen had ik zelf ook nog enkele werkzaamheden die moesten gebeuren en zo kwamen we eigenlijk tot een bijzondere deal. We gingen een beetje terug in de tijd, naar de periode waarin er nog volop aan ruilhandel werd gedaan.
Guy kreeg een mooie koi en in ruil daarvoor kreeg ik mooie, gekleurde muren en plafonds. Een deal waar we allebei wel iets in zagen. Zoals Guy mij zijn kennis en advies over koi toevertrouwt, zo vertrouw ik Guy mijn muren en plafonds toe. En eerlijk gezegd, zo hoort het ook te zijn.
Maar waar gaan die koi nu naartoe?
Naar een werkelijk adembenemende vijver van maar liefst 50 m³, waar werkelijk aan alles is gedacht. Er is voldoende stroming in de vijver en vooral, het water staat nergens stil. Zelfs in de zogenaamde dode hoeken is beweging, waardoor het water mooi door de volledige vijver wordt rondgepompt. Het is werkelijk een prachtig gezicht om te zien hoe het water zijn weg vindt.
Als je bedenkt dat hier in februari eigenlijk nog helemaal niets was en er alleen maar plannen lagen voor een vijver, dan is het toch bijzonder om te zien wat er in zo'n korte tijd is ontstaan. Na de aankoop van de eerste koi bij Interkoi Ameide kwam er toch een klein beetje paniek.
Kan de vijver het allemaal wel aan? Is het filter wel groot genoeg? Dat waren begrijpelijke vragen, maar na enkele gesprekken werd de knoop doorgehakt en werd de vijver gebouwd. Met een deftig filtersysteem op deze vijver komt het zeker goed.
En dan zit je daar ineens midden in de rust van de bossen. Zwemmende juwelen voor je neus, de vogels op de achtergrond en het water dat rustig zijn rondjes maakt. Ja, het enige jammere was dat de buurman op dat moment aan het klussen was. Maar goed, we kunnen natuurlijk niet alles hebben. Misschien was dat zelfs maar goed ook, want anders zou het plaatje helemaal te perfect zijn geweest.
De vijver is opgebouwd uit sandwichpanelen en ook de filterput is op dezelfde manier gemaakt. Daar heb ik zelf trouwens weer de nodige inspiratie opgedaan. Zelfs de deksel van de filterput is gemaakt van sandwichpanelen en het geheel is mooi zwart geschilderd, waardoor de panelen eigenlijk heel mooi en rustig opgaan in de landelijke omgeving. Een eenvoudige oplossing, maar wel eentje die bijzonder netjes is uitgevoerd.
Maar goed, genoeg over de vijver, want uiteindelijk waren we natuurlijk vooral voor de koi gekomen. Een Kohaku van om en nabij de 84 cm gaat hier haar rondjes zwemmen. Deze koi werd in het verleden door mij als Nisai aangekocht en behoorde destijds zelfs tot mijn topcollectie. Dan hoor ik jullie misschien al denken, maar waarom doe je zo'n koi dan weg?
Wel, de koi is zeker nog meer dan deftig. Daar bestaat geen enkele twijfel over. Maar als je met koi bezig bent en je wilt op shows gaan spelen, dan kom je op een bepaald moment op een punt waarop je keuzes moet maken. Voor mij waren er bij deze Kohaku een paar minuscule puntjes die ervoor zorgden dat ik haar niet meer als een echte showkoi zag.
Guy had haar echter al een tijdje in het verschiet en ik weet hoe hij naar koi kijkt. Hij kijkt in eerste instantie naar de pluspunten van een koi en maakt daarna pas de volledige balans op. En dat vind ik eigenlijk een heel mooie manier om naar koi te kijken. Niet altijd zoeken naar dat ene kleine foutje, maar vooral genieten van wat een koi allemaal wél heeft.
Ik kan jullie inmiddels vertellen dat die balans bij Guy meer dan goed is uitgevallen. Hij heeft er een beuker van een Kohaku bij gekregen en mijn vrouw is er ondertussen ook weer erg gelukkig mee. En ja, als ik twee tevreden mensen om mij heen heb, dan ben ik dat natuurlijk ook. Meer moet dat soms niet zijn. Hier kunnen jullie de Kohaku rustig haar eerste rondjes in de nieuwe vijver zien zwemmen.
En als we dan ook nog eens zien hoe behendig Guy ondertussen al met de koi omgaat, dan is dat voor mij opnieuw zo'n moment waarop je alleen maar kunt genieten. Je ziet gewoon dat hij plezier heeft in de koi en dat maakt het allemaal nog mooier....Ook dit is gewoon genieten.
Maar er ging nog een tweede koi mee met de verhuizing, een kleine Ginrin Yellow Monkey. Een koi met een mooie, stevige voorbouw en een Ginrin dat werkelijk bijzonder sterk aanwezig is. Toen Guy de koi in de bowl zag, kwam eigenlijk maar één vraag naar boven, is het een vrouw of een man? En ja, daar moeten we eerlijk in zijn, het is een man.
Maar eerlijk gezegd ben ik ontzettend benieuwd hoe deze stoere krachtpatser er over enkele jaren uit zal zien. Soms zijn het juist de koi waarvan je in het begin denkt, daar zit nog heel wat toekomst in, die je later opnieuw kunnen verrassen. En deze wil ik over een paar jaar dan ook zeker nog eens terugzien.
























