Algemeen

Terug van weggeweest, aan alles komt een einde…dat is de realiteit, en als je erover nadenkt weet je dat het onomkeerbaar is.

Toch even de tijd genomen om tussendoor een nieuwsitem te schrijven, vermits mensen misschien denken dat Interkoi NIET open is op zaterdag…mis poes.

Een soort die niet aansluit op de gosanke en bovendien nog ginrin is, roept vraagtekens op, want dikwijls zijn ze niet de uitverkorenen.

Terwijl jullie dit lezen zal ik in Venetië zitten, waar ik met mijn vrouw op een cruiseschip zit voor een cruise in de Adriatische zee voor een week.

Geloof het of niet, maar veel koi vertrekken momenteel naar het buitenland. De kopers blijven liever onbekend, maar dat is in principe niet zo erg.

Van de 64 aangekochte tosai verleden jaar november heb ik er nog een 8-tal over. Deze heb ik in mijn provisorische mudpond geplaatst, namelijk mijn zwembad voor de kleinkinderen.

Het is een heel eind van Deventer naar Arendonk, maar dat weerhoudt bepaalde klanten niet om toch langs te komen, en daar heb ik respect voor.

Waar begint en waar eindigt schoonheid....Hier is het begin in ieder geval al gemaakt want op de valreep heb ik nog enkele tosai kunnen kopen van Ryuki Narita die hij me aanbood vooraleer het tosai seizoen ten einde is, het kweken volop bezig is en de meesten naar hun mudpond zullen vertrekken.

Na een zware reis die frustrerend, beangstigend en vermoeiend moet geweest zijn voor de koi, kregen ze gisteren voor de eerste keer wat voer toegediend.

Het is altijd mooi om een prijsje te halen in Japan met een koi die je aangekocht hebt. Het is wel weer tweede, en silver klinkt mooier, maar het is weer tweede.