De exodus is begonnen.

De exodus is begonnen.Dat het een zware week zou worden stond niet in de sterren geschreven, maar wist ik vooraf al in te schatten.

Maar wat is zwaar als je je werk graag doet ? Gisteren werden er een aantal koi opgehaald, wat me toch wat ontlast van de druk die je toch hebt met een hoge bezettingsgraad.

De eerste die op het toneel verscheen was Paul die een tweetal showa had aangekocht van Momotaro. Ze waren goed gegroeid en het is altijd spannend om te zien hoe ze evolueren naar het einde van het jaar.

Mijn medereizigers van verleden week kwamen ook hun koi ophalen. Bob had vorig jaar al een showa van Ueno aangekocht, en onlangs had hij de Adult Champion van Arcen ook bijgekocht. Zowaar een mooi duo, waarbij de Adult Champion toch wel een dikke pluim verdiend.

Zijn ouders, Wim en Saskia waren meegekomen om de koi op te halen, en dat geeft het gebeuren toch een speciale betekenis. Het waren heel aangename reisgenoten dat mag gezegd worden. Iedereen weet dat ik normaal altijd alleen op stap ga, en dat heeft zijn redenen, maar dit gezelschap verdiend een pluim.

Ze hebben me bijzonder goed geholpen met het werk, waarbij mijn secretaresse toch wel een belangrijke taak heeft vervuld. Het was een fijne reis geworden, het was aangenaam gezelschap, en ik ben blij dat ik deze mensen heb leren kennen.

In de loop van de namiddag was het de beurt aan Michael, die een Sakai FF had gekocht uit het assortiment van verleden jaar die voor een habbekrats te koop werden aangeboden. Hij wou een lekker Belgisch fritje onderweg opeten, maar die folklore heeft de huidige maatschappij bijna ook al teniet gedaan. Het is hier ook al al Chinees wat de klok slaat.

Ze doen hun best maar kunnen niet tippen aan de prachtige fritkotjes die vroeger overal te vinden waren in de dorpjes met hun zelfgemaakte fritjes. Onvoorstelbaar dat ze zoiets laten teloorgaan…een bewuste keuze van onbekwaamheid.

De sandan kohaku had ik nog niet gebowld en ik moet eerlijk zeggen dat de koi er fantastisch uitzag. Spierwitte huidkwaliteit, een hi om van te dromen met het maruzome kiwa flink op de flanken getekend, gaf de koi mij een goed gevoel.

Ik ben gek geweest om deze koi tegen deze prijzen te verkopen, maar laat ons zeggen dat ik er een goed doel mee heb gediend, en de beloning heeft zich achteraf toch laten gelden.

De sandan kohaku heeft niet volledig het patroon met zich mee, en op de vraag van Michael of de koi de bouw had om heel groot te worden, moest ik negatief antwoorden. De bouw is niet echt geschikt voor lengtegroei, maar 70 cm + zal ze zeker kunnen halen.

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik heb genoten van de uitstraling in zijn totaliteit. Kwalitatief een topper en dan moet je sommige dingen kunnen vergeven. Mensen proberen helaas altijd eerst het negatieve te zien van de koi en dat stoort me af en toe wel.

Nadien was het tijd om al een aantal koi naar buiten te brengen. Het wordt vandaag een heuse inval van koi, wat ik niet gewoon ben. Zoveel koi in één levering gebeurd niet zo dikwijls bij mij, dus is het organiseren geblazen.

De eerste koi die in aanmerking kwamen mogen best gezien worden. En terwijl deze 3 prachtexemplaren hun verkenningsronde uitvoerden, namen de volgende drie koi hun plaats in de bowl om gefilmd te worden. Alle 3 vertrekken vrijdag naar Duitsland.

De dag was echter nog niet ten einde, want Harold kwam toch nog een een speciale showa ophalen. Je houd er van of je houd er niet van, maar dat het sumi diep zwart is staat als een paal boven water. Zo heeft iedere koi zijn charme, en ik herinner me nog toen deze koi op de veiling werd verkocht.

Wil je alle bovenstaande koi op een rijtje zien dan kan dat natuurlijk ook. Je hoeft alleen maar op deze link te klikken en je ziet alles achtereen verschijnen.

Meer afbeeldingen

Reacties