De laatste karayama van Takigawa.

De laatste karayama van Takigawa.Het heeft een tijdje geduurd, maar uiteindelijk heeft de laatste karayama toch haar eindbestemming gevonden.

Ze is vertrokken richting kust en Lorenzo en Sandra waren er duidelijk mee in hun schik. Het was even kiezen tussen het overblijvende gele geweld, met andere woorden tussen de karashigoi en de laatste karayama.

Voor mensen die het nog niet weten, karayama is een neologisme, of een samentrekking van karashigoi en yamabuki, de ouderdieren van deze karayama. Een deel werd zilverkleurig, een ander deel werd gelig, dus meer yamabuki, en dit was er eentje van.

Nu dacht ik een nieuw woord te hebben uitgevonden, maar als ik het intyp in google, komen er tientallen restaurants te voorschijn met als naam "karayama".....dacht ik dat ik een nieuw woord had uitgevonden....

Ik weet niet of Takigawa er nog zal hebben, maar de hausse is ook een beetje voorbij, dus interessant om te kopen is het volgens mij niet meer.

Het aanbod van éénkleurigen is de laatste jaren zo groot geweest, dat het beste er ondertussen wel vanaf is. Ik heb nu nog 4 van deze karashigoi over, en ik laat ze rustig zitten.

Ze groeien gestaag verder en ontwikkelen zoals verwacht. Groeien is geen probleem en ze worden voller en mooier. Zelfs Lorenzo die ze gezien had bij binnenkomst was onder de indruk van de forse veranderingen.

Kijk anders zelf maar. De karayama werd achteraf 64 gemeten, de karashi 67 en 71 cm. Ik ga ook de prijs verhogen want ze zijn ondertussen flink toegenomen in body en kwaliteit. Bovendien zitten ze hier nu al een jaar en de hotelkosten moeten eigenlijk ook doorberekend worden. Ze zijn het waard, en als ik ze vandaag niet verkoop, dan verkoop ik ze morgen wel.

Ze zitten me in ieder geval niet in de weg. Tenslotte viel hun keuze dan toch op de laatste karayama.

Vermits het zo ver van de deur is komen ze slechts een enkele keer naar Arendonk, maar ze hebben het er graag voor over. Hun vijver, als ik me niet vergis van 22 kuub, herbergt enkel nog maar Interkoi vissen, en daar ben ik blij mee natuurlijk.

Lorenzo wil nu nog een 2 of 3-tal jaren sparen om een reus te kopen zoals ik er nu heb rondzwemmen, met andere woorden, een koi van over de 80 cm. Hij wil een koi als nisai aankopen en deze door laten groeien tot over de 80 met alle risicio die ermee gepaard gaan.

Een nobel initiatief, maar vol gevaren en mogelijke tegenslagen. Als het lukt geweldig, maar als het tegenslaat een flinke domper op je rekening.

Ik heb hem verteld dat hij veel beter kan wachten tot ik enkele reuzen te pakken krijg zoals ik er nu ook weer te pakken heb gekregen. Kijk maar naar dit monster van 80 cm of deze klepper van 81 cm.

Vergeef ze een paar foutjes, want als ze perfect zijn heb je gewoon geen kans, en in de vijver kan je er evenveel van genieten als de perfecte evenknie. Het wordt stilaan mijn handelsmerk om degelijke jumbo mee naar huis te brengen, ze kosten wat centjes, maar zijn spotgoedkoop…

Reacties