Een dag Opensales bij Taniguchi San.

Een dag Opensales bij Taniguchi San.Normaal wou ik geen tosai meer bijkopen, maar ik ben gezwicht voor de kwaliteit en de schoonheid van de Taniguchi koi.

Ik kan in geen woorden uitleggen hoe verstandig deze kweker zich langzaam opwerkt tot één van de groten in Japan, en dit op zo korte tijd.

Belangrijk nieuws voor de mensen die nog een koi in de mudpond hebben zitten is dat de koi er nog altijd zitten. Ik kan ze dus niet bowlen of niet laten zien en hopelijk leven ze nog.

Taniguchi San vertelde me dat deze op 29 oktober worden geharvest, dus het is nog even wachten. Zelf zal ik vermoedelijk pas begin december teruggaan, omdat de meeste veiling verschoven worden naar begin december.

Wees niet ongerust, Ik heb echter afgesproken dat de koi, als ze uit de mudpond zijn en na opvang en verzorging zo snel mogelijk gefilmd worden. Ik hou je in ieder geval op de hoogte, want ik weet hoe belangrijk dit is.

Het was vandaag de beste dag van de week, en velen zullen verbaasd zijn dat ik dat zeg, maar ik heb ontzettend genoten. De reden is dat er geen druk was van andere dealers, en dat het een puur Japans onderonsje was met een fijne gastheer met zijn vrouw en kinderen, bij mij altijd een beentje voor…

Chaotisch was het wel een beetje, maar dat mocht, want net zoals ik doet hij bijna alles alleen. Ik was ontzettend verliefd geworden. Jawel hoor ! Op mijn leeftijd en nog verliefd ! Cha Cha Taniguchi was de naam, en ik heb een koi naar haar vernoemd.

Mag ik je voorstellen: Cha Cha en ze is voorlopig niet te koop. Het was ook de lievelingskoi of de Kashira van Taniguchi San.

Even een kleine mededeling. Al deze koi zijn van een veel hogere kwaliteit dan die ik normaal aankoop. Ik ga deze ook niet in de verkoop zetten, want de mensen zullen niet begrijpen hoe duur deze kleine koi zijn. Je zou er rode oortjes van krijgen, maar ik zal ze volgend jaar in volle glorie laten zien.

Bovendien is het ook een soort verzekering om klanten niet te ontgoochelen als ze een koi verliezen, door sterfte die door niemand kan voorzien worden. Ik denk dat het dus beter is dat ik het risico loop en de koi pas presenteer als ze in het voorjaar als jumbo tosai van ± 35 cm kunnen getoond worden.

Nogmaals ik heb de lat een heel stuk hoger gelegd, en je mag het gerust met Johan overleggen die dit zeker en vast zal bevestigen, want ik geloof dat hij de prijzen in eerste instantie ook niet begreep.

Voor wie het interesseert heb ik Taniguchi gevraagd om een stamboom te maken van de ouderdieren, dan is het voor iedereen duidelijk, en je ziet de uitmuntende bloedlijnen waarvan niemand zal ontkennen dat ze niet goed zijn !

De nieuwe locatie is een geweldig greenhouse met grote lange vijvers van 15 meter lang en 3 meter breed. Het was een lust om werkelijk allemaal prachtige vissen te zien. Een filmpje kan zeker geen kwaad.

Dan nog een belangrijke informatie die even ter harte moet genomen worden. De kleine yamabuki die ik gisteren bij Momotaro heb geselecteerd zal ik niet meer in de verkoop nemen.

Johan vind het plezierig om zijn opgroeiproject in de winter op te starten en samen hebben we besloten om al de Yamabuki onder te brengen bij Johan om door te laten groeien in de winter.

Johan heeft ze dus allemaal van mij overgekocht en ik heb mijn klanten die al via mij een koi gekocht hebben doorgegeven aan Johan. Hij vind dit plezierig en zal dezelfde verkoopprijzen hanteren als ik, namelijk 145 euro per koi.

Het is niet belangrijk om eerste keuze te vragen, want ze zijn in principe alle 30 goed, en ze zullen in de opgroeifaciliteit goed gedijen dat heeft hij al bewezen. Wil je alsnog een yamabuki aankopen, dan moet je je vanaf nu bij Johan aanmelden. Het mag ook nog bij mij, maar ik zal je doorverwijzen. Morgen vertrekken we vroeg en morgenavond zijn we terug thuis.

Maar eerst nog een kleine anecdote vooraleer ik ga slapen:

Op een bepaald ogenblik waren wij aan het wandelen naar de auto, en langs de kant van de weg was er een betonnen afwateringsysteem waar een kleine ginrin oshiba shigure lag te spartelen in een plasje water om te overleven.

Ben sprong onmiddellijk in de sloot en nam het zielige koitje zo snel mogelijk in zijn hand wat niet evident was, want het spartelde om weg te komen, wat bijna onmogelijk was.

Het lukte en we hebben het arme ding, wel van grote hoogte…maar met veel overgave en gelukwensen in de voorbijstromende rivier gezet. Het was een val van bijna 5 meter, maar hij heeft het overleefd. Wel done Ben…

Het is een geslaagde, plezierige reis geweest met geweldige mensen die je mag beschouwen als vrienden voor de toekomst, maar ik ben blij dat ik weer naar huis kan. Ik hoop dat je genoten hebt van mijn nieuwsitems…

Welk nieuwsitem vond je trouwens het beste...altijd plezierig om te weten !


Meer afbeeldingen

Reacties