Geen drukke, maar wel interessante dag.

Geen drukke, maar wel interessante dag.November is zowat de vervelendste maand die er is. Toch werd voor mij de dag wat opgefleurd.

Ik kreeg namelijk het bezoek van Natasha en Paul, mensen die ik nog nooit had ontmoet en die ook nooit bij interkoi geweest waren. Blijkbaar was Natasha al 2 jaar met de hobby gestopt en was ze onderweg naar Kimskoi omdat het daar opendeurdagen waren.

Vermits mijn koi meestal al onder de kap zitten en 2 vijvers ondertussen stilgezet, en dat er binnen ook bijna niets meer zit, is er natuurlijk bij mij op dit moment niet veel meer te zien.

Koffie is er echter altijd, en tijdens het gesprek kwam ik er stilaan achter dat ze toch wel verstand had van koi en vooral van het wereldje van de koi. Het is een klein wereldje, en als je erover begint, dan kom je telkens met dezelfde namen op de proppen.

Zodoende werd het gesprek bijzonder interessant. In tegenstelling tot vroeger hou ik af en toe tegenwoordig mijn mond, en probeer ik geen boute uitspraken meer te doen. Vroeger flapte ik eruit wat ik weet, en wat ik denk, maar dat ben ik afgeleerd.

Ik hanteer tegenwoordig het spreekwoord "spreken is zilver, zwijgen is goud" en dat is me al meermaals goed van pas gekomen. Dat zou ik een paar jaar geleden niet gedaan hebben, want ik was het gewoon om mijn mening te zeggen, en dat werd niet altijd in dank afgenomen.

Blijkbaar kende ze het groepje van "koikenners", voor wat het ook mogen zijn, en bovendien had ze ook de kennis over Japan en hoe het er aan toegaat. Het was voor mij althans een boeiend gesprek.

Normaal zou ik geen koi meer bowlen, maar ik zou het toch zonde vinden als ik mijn troeven eens niet zou laten zien. Een verkoop zat er niet in, dat wist ik vooraf. Ik wou toch wel eens wat willekeurige vissen laten zien, om niet als een onnozel koidealertje te worden versleten.

Ik heb dan maar een aantal koi geschept die je in dit filmpje kan zien. Een Taniguchi die ik als tosai heb gekocht, 2 x Isa en een Momotaro. Waar ik toch nog eens de nadruk op wil leggen is deze Taniguchi kohaku die ik als tosai heb aangekocht in april 2013.

Vergelijk deze met de kohaku in de bowl en kan je dan praten over een goede ontwikkeling of niet ? Ze is nu iets boven de 60 cm en de body is vol en rijk en zie je deze nog 15 cm groeien ? Ik wel, maar ik hoop dat dit in een andere vijver zal zijn.

Johan kwam ook nog even een goededag zeggen, en nadien kwamen Matthijs en Kim hun kohaku ophalen die naar hun verwarmde vijver ging. Deze kohaku 1302037 is ook van Taniguchi en werd 2 maanden voordien gekocht, vermoedelijk uit dezelfde lichting. Hier zie je de kohaku als tosai. Ze was toen 26 cm, en nu meet ze 50 cm. De koi gaat nu naar een lekker verwarmde vijver van 20° en dat zal ze goed doen.

Ondertussen sta ik klaar om te vertrekken. Het wordt ditmaal een Japanreis met vele vraagtekens. Momotaro heeft voor mij een groot aantal interessante koi klaargezet, maar de prijs moet ook strak zijn, anders ga ik ze niet kopen. Het wordt weer een gevecht op het scherpst van de snee.

Ik heb echter ook nog enkele andere plannen in mijn hoofd, maar dat vertel ik pas als ze succesvol zijn. Als er nog wensen zijn, kan je me altijd contacteren, en wees gerust, op die dure koi van de veiling zal ik rustig mijn bordje naar beneden houden. Wat zeg ik, ik verstop het, want ik moest toevallig eens met het bordje in mijn hand in mijn neus krabben. Dus...zij die u gaan verlaten, groeten U.




Reacties