I had a dream.

I had a dream.En die droom was dat het op een zaterdag plezierig weer zou zijn, zodat we eens rustig buiten konden zitten.

Maar zelfs dat is ons dit jaar niet gegund, want de dagen dag we rustig buiten konden zitten kan ik op één hand tellen. Je word er moedeloos van.

De toestroom stond ook op een laag pitje. Blijkbaar staat de koikoorts dit jaar ook op een laag pitje, en als er dan eens iemand komt, dan kan ik het vuur niet aanwakkeren. Wat ik ook doe, hoeveel moeite ik me ook getroost, ik krijg er zelfs nog geen vonkje in...

Waar zijn we met het enthousiasme, laat het blijken... straal het uit....zeg wat je voelt, het leven is zoveel plezieriger als we samen kunnen plezier maken bij het kijken naar deze zwemmende juwelen...noppes hoor....ik kon de vlam niet in de pijp krijgen...Het leven werd terug saai...

Ondanks het feit dat ik weet dat de kwaliteit van de koi die er zit meer dan goed is, kan ik alleen mezelf en Polleke opmonteren door een partij koi te bekijken, en zelf te genieten van al het moois dat ik hier heb rondzwemmen.

Het zijn er niet zoveel meer, maar wat er zit is nog meer dan de moeite waard, en ik zet even op een rijtje wat we gebowld hebben, en Polleke heeft me daarbij goed geholpen.

Momotaro fantasie
Ginrin Tancho - 67 cm

Let even op deze bijzonder interessante tancho showa van Momotaro die ik op de veiling op de kop heb kunnen tikken. Bekijk eerst het filmpje van bij aankoop. Het was toen al duidelijk dat deze bijzonder donker zou worden, maar hoe ze zou ontwikkelen is altijd onvoorspelbaar.

Toen was ze 39 cm, en dan praat ik over april van dit jaar. Perfect is ze niet, en ik zie echt ook wel dat de tancho niet helemaal rond is hoor, maar de ontwikkeling is duidelijk positief, en het zijn van die koi die je plezier geven. Een dankbare koi deze Tancho showa, en ze meet nu 48 cm.

Als het sumi nu de tancho vlek nog wat "verdoezeld", als het sumi nog dieper naar boven komt, zet ik ze volgend jaar in de shows in...

Een dankbare showa is ook deze 61 cm grote loebas. Ik wou haar speciaal eens van dichtbij bekijken omdat het hi zo bijzonder opviel. Er zit een bepaalde teint in die opvalt, en ze blinkt momenteel als een spiegeltje, dank zij de algen en de klei. Ik blijf deze graag opvolgen omdat ze zo onvoorspelbaar is.

Speciaal voor Lieuwe heb ik deze showa even gebowld. Lieuwe wou deze begin dit jaar aankopen, maar de koi verloor gedeeltelijk het sumi nadat ze hier een maand zat. Uiteraard moest ik dit aan Lieuwe melden, en ik kan geen zekerheid geven of dit sumi terugkomt. Normaal wel, maar wat is er normaal bij koi ?

Zoals je kan zien op het filmpje is het sumi stilaan weer zijn plaats aan het innemen voor het lichte grijs dat ze in de zomer liet zien. Het is mogelijk dat dit een jaarlijks wederkerend fenomeen is, ik weet het niet, maar zoals je ziet kwam mijn voorspelling uit, en is het sumi weer aan zijn opmars bezig.

Heel veel plezier echter had ik aan deze bowl met koi. Het zijn koi die al lang in het land zijn, en die ik niet wil opgeven omdat ze beter en beter worden.

Valt het je trouwens op in het filmpje hoe liefdevol Polleke deze koi boven de waterlijn brengt. Voel je het plezier dat hij heeft om dit te doen ? Dat laat ik speciaal aan hem over, want dat doe ik ook graag, maar ik weet wat dit met hem doet....

De kohaku heeft een lange tijd bij Martin in de vijver gezeten om verder te ontwikkelen en is van Yamamatsu. Ik heb altijd een zwak gehad voor deze kohaku. Met haar 67 cm is ze indrukwekkend, en de vraag is of ze nog kan groeien, want haar body vertelt van niet, maar zoals voorheen gezegd zijn wij het niet, die koi de les kunnen lezen, maar zijn het de koi die ons de les lezen...(nadenkertje).

Dan ga ik je de vraag stellen: moet een kohaku zoals deze nog wel groeien ? Hoeveel mensen zouden er niet dolgelukkig zijn om een kohaku zoals deze in hun vijver te hebben ?

De showa in de bowl is van Momotaro en heb ik gekocht op de veiling in februari 2013. Al zo lang geleden ? Inderdaad al zo lang geleden en ik heb altijd gezegd dat ik deze speciaal wou zien, temeer dat het nog een kweek was uit een Dainich showa moeder die ik goed gekend heb.

Ze had niet alles mee qua uitstraling, en ik geloof niet dat er ooit iemand achter gevraagd heeft. Een flop kan je het dus noemen. Ze ontwikkelde ook niet bar goed bij mij, ze kreeg een hangbuikje, vermoedelijk van de eitjes, totdat ik plotseling opmerkte dat er verbetering in zicht was.

Iets vertelde me dat het tijd werd om ze in mijn "beste vijver" te zetten, en ik heb het gevoel dat ik gelijk heb. De body is stukken verbeterd, het hi begint te blinken en te stralen, en als het sumi nu nog eventjes wat speciale accentjes geeft, dan is het hek helemaal van de dam. Dit geeft me plezier…dit doet me iets, hier kan ik van genieten…

Reken daar nog eens de sanke bij die in deze bowl zitten, dan is het puur genieten. Eigenlijk had ik deze sanke al opgegeven, want ze heeft minstens een jaar problemen gehad. Toch wou ik ze nog een laatste kans geven omdat ik ze persoonlijk graag had, en lap ze geeft waar ik om vraag, en toeval of niet, ze is ook aangekocht in februari 2013, maar dan niet op de veiling maar in de voorafgaande opensales.

Ik herinner me wel dat ik veel opensales koi heb aangekocht, en bij mijn weten zijn die allemaal bijzonder goed ontwikkeld. Ik zet ze nog even op een rijtje, en hoop dat de respectievelijke eigenaars me nog eens kunnen informeren over de verdere ontwikkeling:
KO-OS13-0233
KO-OS13-0225
KO OS13 0205
KO OS13 0202
KO OS13 0219
SA-OS13-0239

Deze heb ik onlangs nog gezien, en streelde werkelijk mijn oogvliezen. KO-OS13-0225 .



Reacties