Nog 50 te gaan.

Nog 50 te gaan.Ondanks het feit dat het vrijdag niet open was, zijn er toch een groot aantal koi gebowld voor klanten die een afspraak hadden gemaakt.

Je kan moeilijk weigeren als je weet dan men van ver moet komen om naar koi te komen zien. Ik was normaal vast van plan om de tuin van één van mijn zonen te doen, maar dat plan heb ik verschoven naar de vroege ochtend, zodat ik de mensen toch nog kon ontvangen in de loop van de namiddag.

De doitsu die ik gekocht had bij Narita vielen blijkbaar in de smaak, en na het ontsmetten van de handen, konden zij toch eventjes de zachtheid ontdekken van deze aardige doitsu.

Sinds ik gewonnen heb in Japan met een doitsu, begin ik meer en meer aandacht te krijgen voor deze koi. Ik kan ook niet zeggen dat ze me onberoerd laten. Het probleem echter is mooie doitsu te vinden, maar ik denk met deze serie toch een goede aankoop gedaan te hebben.

Patrick kwam van verre om een showa uit te kiezen uit de onlangs aangekochte reeksen van Momotaro. Patrick bleek iemand te zijn die ooit de eerste barbecue heeft meegedaan een 8-tal jaar geleden. Mooi dat men de weg naar Arendonk niet vergeten is.

Een bowl met voornamelijk showa is nog altijd een mooi gezicht. De sanke van Taniguchi echter steken er qua huidkwaliteit toch stukken boven uit, en ik denk wie een sanke interessant vindt, zeker zijn energie moet steken in één van deze serie.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op op deze showa van Momotaro. Een opvallend interessante showa met een bijzonder goede huidkwaliteit, stevige body, een mooi sandan patroon met onvoorspelbaar sumi. Toch benieuwd hoe deze showa zal evolueren.

Karel, met vrouw en dochter kwamen na een klein jaartje hun sekiguchi showa ophalen. Geflankeerd door 2 purachina blijft het een bijzonder apart en mooi patroon. Overdreven groot is hij niet geworden, maar mooi blijft hij. Ik heb 32-33 cm gemeten. Ik ben blij dat hij naar zijn eindbestemming gaat, want het is goed mogelijk dat deze showa daar zijn uiteindelijke scheut zal krijgen.

Ik ben blij als man en vrouw samen de koihobby beleven, want dat is soms ook wel eens anders. Bij het zien van ginrin kohaku was het ijs snel gebroken, en voeg daarbij nog een showa van Momotaro, dan is het plaatje compleet.

Ik heb ondertussen mijn plicht gedaan, en ik hoop dat de mensen genoten hebben van de namiddag. Ik weet dat er vandaag verschillende mensen hun koi komen ophalen, en het zal dus weer werkendag zijn. De weersvoorspellingen voor de komende weken begint eindelijk wat positiever te worden. Ik heb echter het gevoel dat het voorjaar veel langer duurt dan vorig jaar.

Nog even meedelen dat ik morgen open ben van 10.00 tot 12.00 uur. Wie nog graag naar de koi komt kijken is natuurlijk altijd welkom.


Reacties