een kaskraker. Maar ondertussen is ze beland in een dorpje ergens tussen Dieppe en Le Havre, 456 km verwijderd van Arendonk. Dat is de afstand die men moet overbruggen om een kohaku te komen ophalen." />

Daar gaat ze.

Daar gaat ze.Nog altijd een kaskraker. Maar ondertussen is ze beland in een dorpje ergens tussen Dieppe en Le Havre, 456 km verwijderd van Arendonk. Dat is de afstand die men moet overbruggen om een kohaku te komen ophalen.

Ik ken de streek uit mijn vroeger leven toen ik bijna wekelijks naar Frankrijk moest om installaties te verrichten, een zeer beminnelijke streek. Niet ver van Deauville en Honfleur, en dat roept plezierige herinneringen naar boven.

Ik heb altijd een soort bewondering voor mensen die deze afstand afleggen om een koi te komen ophalen, denk maar aan mijn vriend Edgar, 80 jaar, uit Duitsland die ook dezelfde afstand moet overbruggen om ieder jaar ook een koi te komen ophalen. Het dwingt respect af.

Tevens geeft het je een trots gevoel om een bepaalde bekendheid te hebben verworven in de moeilijke wereld van de koihandel.

Bovendien was ik bijzonder gecharmeerd van de kohaku die hij kwam ophalen. Even het filmpje bekijken dan weet men waarover men praat. Aan de ene zijde een sandan, langs de andere zijde bekeken een yondan.

Ik kocht deze serie, een 9-tal als ik me niet vergis, eind 2016 in november. Na eventjes zoeken (2 sec.) herken ik ze onmiddellijk. Er zaten ook nog enkele sanke bij en ik herinner me dat er eentje bij de Rudy rondzwemt, en ook eentje bij Johan…

Deze kohaku heb ik dus al anderhalf jaar in mijn bezit, en toen ik ze gisteren in de bowl zag werd ik onmiddellijk verliefd op het beni en het shiroji. Zelden zie ik dit zachte intrensieke beni op een kohaku. Als je in de bowl kijkt denkt men dat het een doitsu is, de kwaliteit straalt er vanaf.

Ik ga me niet uitlaten over het kiwa en het sashi, dat is niet perfect, dat is ook niet slecht, het zal me trouwens worst wezen. Ik kijk naar de algemene uitstraling van een koi en niet naar de details die wegvallen als men Grand Champion is. Dan pas mag men foutjes hebben die getolereerd worden…
Probleem ? Ja er zijn duizenden koi, maar slechts 1 Grand Champion…

Naast de kohaku die hij meenam naar Frankrijk, zwemt nog een matsue kohaku die hij in optie had. Hetzelfde zachte beni met een intensiteit waar je haren op je arm van omhoog gaan staan, zoveel plezier geeft de aanblik.

Hij kocht echter de kohaku niet. Ik heb niet gevraagd waarom niet, maar hij wou eigenlijk nog een paar showa zien, en dat kan ik natuurlijk niet weigeren.

Zijn keuze viel op één van deze showa uit deze bowl, en eerlijk gezegd was ik blij dat hij de matsue kohaku niet nam. De keuze wordt echter door de klant gemaakt en wie ben ik om te argumenteren. Er zitten in elk geval nog oerdegelijke showa in deze bowl die nu in promotie staan.

Na nog een kohaku bekeken te hebben met een speciaal patroon hebben de mensen hun reis terug aangevat naar huis waar ze een restaurant tegen de zee uitbaten.

Ondertussen zullen ze wel thuis gekomen zijn, en vermoedelijk hebben de koi de reis goed doorstaan. Het zijn niet de enige koi die ik verpak voor grote afstanden, dus daar ben ik niet zo bang voor.

Ondertussen zijn de koi aangekomen en heb ik al een filmpje ontvangen van hun nieuwe verblijfplaats...

EUREGIO KOISHOW

Ik heb nog enkele vrijkaarten over die opgehaald kunnen worden. Deze heb ik gekregen om Belgische klanten te bewegen om naar Oldenzaal af te reizen. Enkel ophalen in Arendonk....

Reacties