De éénkleurigen.

De éénkleurigen.Ik heb er nooit veel in voorraad, gewoonlijk 1 of 2 stuks per vijver, en dat vind ik voldoende, de éénkleurigen zijn al een tijdje in opmars.

Is het een modeverschijnsel of is het een blijvend iets, geen idee, maar blijkbaar hebben de éénkleurigen terrein gewonnen.

Ik heb een zwak voor karashigoi en liefst de doitsu karashigoi, maar om te zeggen dat ik er wakker van lig dat is een andere zaak. Laat ons zeggen dat ik ze waardeer voor hun spontaniteit en om het geweld van wit, rood en zwart wat te breken.

Het werd dan ook tijd om ze eens te bowlen, want dat had ik nog niet gedaan. In deze bowl zie je een ginrin chagoi en een doitsu karashigoi van om en bij de 60 cm.

De ginrin chagoi verdiend zeker toch enige aandacht, want het ginrin is goed verdeeld over het lijf, met volle ginrin langs de zijkanten en gestreepte ginrin langs de bovenzijde. Deze kan ik best pruimen, en ik vind vooral de kleurstelling aangenaam.

Misschien ook omdat ze binnen zit, want de meeste koi die bij mij binnen zitten blijven lichter van kleur, terwijl ze buiten iets donkerder worden.

De tweede bowl laat ons de ginrin karashigoi zien en de ginrin shiro utsuri. De ginrin van de karashigoi is van iets mindere kwaliteit, mar het blijft ondanks dat een sierlijke koi.

De ginrin shiro utsuri had ik in het begin van het jaar gekocht omdat ik nu eenmaal een zwak had voor deze shiro, en ik heb nog steeds een zwak voor deze koi. Ze heeft een jaar in de mudpond gezeten, en was in tegenstelling tot de 2 andere die ik aangekocht had, niet veel gegroeid.

Wat mij vooral bekoord is de totaaluitstraling van deze shiro utsuri. Het is een lekker ding van 50 cm en daarmee uit. De andere shiro doen het ook voortreffelijk moet ik zeggen.


Reacties