Mijn nieuw personeel.

Mijn nieuw personeel.Ik word een dagje ouder en ik moet me neerleggen bij het feit dat alles niet meer vanzelf gaat. Ik moet me dan ook voorbereiden op de toekomst en heb gisteren mijn nieuw personeel een kleine rondleiding gegeven.

Je bent nog niet van me af, geloof het maar niet, maar maak ondertussen kennis met Lisse. (filmpje duurt wel 15 min.). Ja, ik weet het, ze is veel knapper dan ik, daar kan ik niet tegenop…

Het was fijn om een dagje samen te werken met mijn kleindochter en schijnbaar vond zij het ook plezierig. Ik herinner me nog de eerste keren dat ik ze telkens meenam naar de show, vooral die van de Beekse Bergen, want dat was niet veraf. Het was trouwens de eerste show die ik meedeed.

Ik heb het altijd spijtig gevonden dat deze show ten einde kwam en ondertussen is er bijzonder veel gebeurd, maar aan alles komt helaas een einde.

Deze week heb ik Henny nog eens terug gezien op de show in Hasselt, en blijkbaar zijn er nieuwe plannen in de maak, maar nostalgie kan je niet terug maken, dat moet je in zijn eer laten, en er gewoon van genieten.

Ik heb de serie van goede koi naar een andere vijver overgebracht om plaats te maken voor de tosai van de 72-reeks. Deze staan niet meer op de website, want die bied ik momenteel niet meer te koop aan.

Ik kan wel een filmpje laten zien dat ik gisteren gemaakt heb in de klinkende regen. Zalig om te zien hoe de kleine murmels zich te goed doen aan de stortbui die ze misschien voor de eerste keer in hun prille leven meemaakten.

Willy en Rita kwamen juist hun showa ophalen, toen het plotseling begon te stortregenen. Zalig om te zien….en zij konder er blijkbaar ook van genieten…

We moesten trouwens snel zijn om tussen de plensbuien de showa te spotten in de vijver en in te pakken…het was kantje boordje, één van de ongemakken om de vijvers buiten te hebben. Maar dat kan niet opwegen tegen de voordelen, kijk maar naar de glans en de teri van de koi dan weet je genoeg.

Het bowlen met mijn petekind was echter nog plezieriger en bovendien was het een moment om de formidabele koi nog eens te zien. Ik ben iedere dag tevreden over mijn selectie. Er is eigenlijk geen enkele koi bij die het niet verdiend om niet graag gezien te worden.

Stuk voor stuk koi van hoge kwaliteit, de ene al beter dan de andere, en laat het allemaal geen GC’s zijn, het zijn stuk voor stuk kampioenen in hun soort met hun goede kanten en hun foutjes. De toekomst lacht ze toe…

De laatste koi gaan eindelijk naar huis, maar als ik de website er nog even op nasla moeten er nog 20 vertrekken. Niet gering en het is onderhand al medio 2017…

Als laatste kwam Peter, de winnaar van de reis naar Japan voor het 10-jarig bestaan, zijn koi ophalen. Deze sakai sanke zorgde ervoor dat hij de hoofdprijs wegkaapte op de opendeurdag.

Ik wist dat hij wel graag mee zou gaan, maar er niet zoveel interesse in had. Uiteindelijk werd er een consensus bereikt met Johan die aangeboden had de reis over te nemen als Peter deze liever op een andere manier wou verzilveren.

Gisterenavond werd de overeenkomst tussen Peter en Johan gemaakt, met andere woorden... de reis naar Japan die vermoedelijk in oktober plaatsvinden en ik zal dan geflankeerd worden door minimaal 2 echte koikichi, namelijk Johan en Ben.

Oh ja, je moet je niet te snel verheugen over het feit dat ik van het toneel verdwijn...ik ben nog sterk en gezond, je zult nog enkele jaren met mij verder moeten...

Meer afbeeldingen

Reacties