Shimmies, de boosdoeners.

Shimmies, de boosdoeners.Ze zijn een doorn in het oog van menig koiliefhebber. Niet alleen van degenen die een voorkeur hebben voor go-sanke, met name kohaku, maar zeker ook van de liefhebbers van chagoi, soragoi en ochiba shigure. Wat zijn dat shimmies? Waar liggen de oorzaken en kunnen we er iets aan doen?

Wat zijn het?

Shimmies zijn berucht. Ze kunnen met name kostbare go-sanke ontsieren. Op sanke en showa valt de zichtbare schade dan nog wel mee, omdat ze wegvallen tussen de sumi-platen. Op een kohaku echter kunnen ze vervelend in het oog springen.

Ook chagoi, soragoi en ochiba shigure zijn van die varianten die kennelijk gevoelig zijn voor de vorming van shimmies op het schubbenkleed.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat er twee typen zijn. De ene kan je het best vergelijken met een zwarte punt. Ze zijn klein en rond en dringen diep door tot in de dermis (de onderhuid), waar ze ontstaan.

Het andere type lijkt dan weer meer op een klein zwart inktvlekje. Deze spots zijn onregelmatig gevormd en vlak en het blijkt dat ze bovenop of iets ingebed in de schub liggen.

De oorzaak?

Als het gaat om die diepe, ronde puntjes, dan is de meest voor de hand liggende oorzaak terug te vinden in de bloedlijn. Komt er ergens in bijvoorbeeld een kohaku-bloedlijn een kruising met een magoi of sanke voor, dan is de kans aanwezig dat zich dit vertaalt in de aangroei van shimmies in een verdere generatie kohaku.

Met name als een kohaku van jonger dan vijf jaar al shimmies ontwikkelt, duidt dat op een zwakte in de bloedlijn.

Verder speelt de waterkwaliteit een rol. Alom wordt aangenomen dat medium hard tot zeer hard water met bijbehorende hoge pH-waarden, de ontwikkeling van shimmies stimuleert, net zoals het eigenlijk de ontwikkeling van sumi-platen op een sanke of showa bevordert.

Vooral chagoi, soragoi en ochiba shigure hebben de neiging shimmies als kleine zwarte stipjes te ontwikkelen nadat ze in hard water gezet zijn. Het is geen wet van Meden en Perzen, maar het komt toch te vaak voor om het onder de categorie toevalligheden te scharen.

In zacht water is er minder kans op de ontwikkeling van shimmies, maar eerlijk gezegd, er is geen garantie. Ook koud water kan shimmievorming teweegbrengen, evenals water dat niet zuiver is (water dat een hoge tds-waarde heeft = veel opgeloste organische stoffen bevat).

De profilering van shimmies (ronde puntjes) is dus op de eerste plaats een genetisch probleem, in meer of minder mate gestimuleerd door de watercondities.

Shimmies kunnen echter ook een gevolg zijn van mineralenclusters. Dat zijn dan die inktvlekachtige spots en die hebben voorzover bekend weinig met de bloedlijn van doen, al blijft het in mijn ogen typisch dat ze bij de ene kohaku wel voorkomen en bij de andere kohaku in dezelfde vijver niet. Kennelijk heeft de huid daar toch een bepaalde gevoeligheid voor.

Wat kunnen we eraan doen?

Niet iedereen stoort zich aan een of twee shimmies en vindt het de moeite waard om de vis een cosmetische behandeling te laten ondergaan. Dat is prima wat mij betreft.

Degenen die zich er toch aan storen, moeten zich in de eerste plaats realiseren dat shimmies ook weer kunnen verdwijnen bij verandering van de watercondities.

Het zal niet de eerste keer zijn dat op een kohaku ineens een aantal shimmies verschijnt, die een jaar later als bij toverslag verdwijnen. Maar eerlijk gezegd: verschijnt er een shimmie dan verschijnen er meestal meer.

De ronde, zwarte, zeg maar stippige variant komt, zoals ik al zei, vanuit de huid. Ze laten zich moeilijk of helemaal niet verwijderen. Soms lukt het door een schub op te lichten en vervolgens ook daaronder met een scalpel het puntje weg te krabben. Ik zou dit aan een koidokter overlaten en niet zelf het risico nemen op een fikse mechanische beschadiging.

Het inktvlekachtige type laat zich relatief gemakkelijk verwijderen omdat ze bovenop of enigszins ingebed in de schub ligt. Een scalpel is hiervoor een prima instrument, maar dikwijls lukt het al met de nagel van een vinger of de botte kant van een mesje.

Gaat u met een scalpel e.d. aan de gang, dan is het goed de vis te verdoven. Het vermindert de stress en de kans op verwonding als de vis tegenspartelt. Bovendien kunt u het werkje secuur uitvoeren en dat is ook wat waard.

Als finishing touch maakt u de plek goed droog en schoon en sprayt u deze met propolis.

Wat nu?

Karwei geklaard, wat mag u nu verwachten?

Als alles naar wens gaat, geneest het wondje (zeker in warm water) vrij snel. De shimmie is dus weg, maar op de schub waar gekrabd is, is een lichte ontkleuring waarneembaar.

Op een rode kohaku is het plekje oranje. Meestal trekt dit na verloop van tijd bij, maar soms ook niet! Ook hier dus geen garantie. Als het desondanks tegenzit, ontstaan er elders nieuwe shimmies. Overigens hadden die ook gekomen als u de eerdere shimmies niet had weggehaald.

Met andere woorden: verwijdering van shimmies wil niet zeggen dat u definitief van het probleem af bent. Dat moet u altijd voor ogen houden als u aan deze vorm van cosmetische chirurgie begint. Maar soms kan het lonen en knapt uw vis er zichtbaar van op.

RG


Reacties