Een onvoorziene aankoop.

Een onvoorziene aankoop.De laatste Japanreis gaf ik Ben vrijgeleide om alleen naar de veiling van Sakai te gaan om daar koi aan te kopen.

Een budget werd vrijgegeven want carte blanche is natuurlijk levensgevaarlijk en er was al redelijk wat aangekocht bij de veiling van Momotaro.

Geld is geen onuitputtelijke bron en moet goed beheerd worden, anders is het liedje snel uit. Ondertussen zou ik mijn boekhouding kunnen doen in het hotel.

Ik weet dat Ben geen onnozele biedingen doet, en zelf heb ik weinig interesse om de ganse dag te staan kijken naar koi die ik wel wil kopen, en ook zou kunnen aankopen maar niet kan verkopen.

Ik weet hoe het in zijn werk gaat bij de Sakai veiling, en geloof me, het goede spul is prijstechnisch te duur, en telkens als je een koi graag wil wordt je al snel met de werkelijkheid geconfronteerd….

Ik had gehoopt om met het budget dat ik Ben had gegeven een 2-tal koi te kunnen aankopen…maar mis poes, het budget werd opgeslorpt door één koi, een vierstapper uit Cheetah, een voor mij onbekende bloedlijn.

Er zijn momenteel echter zoveel nieuwe bloedlijnen bij Sakai dat ik dringend mijn kennis moet aanscherpen anders kan ik het niet meer opvolgen.

Tijdens de veiling, kreeg ik plots een telefoontje want Ben had iets gevonden dat hij dolgraag zou aankopen. Niet van de veiling, maar uit de Lucke Draw aanbieding.

Voor diegenen die het niet kennen, bij de Lucky draw worden er koi aangeboden die je ziet zwemmen in een aparte bowl en ernaast hangen de certificaten met daaronder een zakje.

Als je interesse hebt in een koi mag je je nummer in het zakje steken…(tijdens iedere veiling krijg je een nummer toegekend. Mijn nummer bij Sakai is 728 als ik me niet vergis, mijn nummer bij Momotaro is 18).

Het kan dus zijn dat er meerdere nummers in het zakje zitten afhankelijk van de interesse van de potentiële kopers. Als het zover is zal Kentaro de winnende nummer trekken en dat is de persoon die de koi dan aankoopt voor de aangeboden prijs.

Deze koi gaan van goedkoop naar duur. De kohaku die Ben op het oog had was de duurste van de aanbieding, dus waren er niet veel concurrenten, met als gevolg dat wij de eigenaars werden van deze koi.

Ik had in eerste instantie geweigerd om mee te doen, vermits het budget werd overschreden, maar tijdens deze reis werden de budgetten zo dikwijls overschreden, dat één overschrijding meer of minder er ook niet meer toe deed.

Ik belde een uurtje nadien dan terug dat hij toch mee mocht doen met de Lucky draw met als gevolg dat we deze kohaku ook te pakken hadden.

Achteraf gezien, als de pijn van de investering wat verdwenen was, de verkopen toch vlotter liepen dan gewoonlijk en er weer plaats was gekomen voor een aankoop, was ik blij met deze bloedmooie kohaku die me meer en meer bevalt.

Ik heb haar ondertussen meermaals bekeken, en let eens op het beni dat de kohaku siert. Let op de intensiteit en de egaliteit van het hi. Dat is van topkwaliteit, dat beni willen wij zijn op een koi en dat moet je er maar uit kunnen pikken.

De structuur, de body, het shiroji, de bouw van de kop en de stand van de ogen met een stevige backbone kunnen deze dochter van J.Tanica alleen maar opwaarderen.

De ogen liggen verstandig op een spierwitte ondergrond, het sashi is perfect op deze leeftijd en het patroon daar kan je veel mee doen, maar zeggen dat het niet mooi is kan je bijna niet, want het is evenwichtig en speels.

Het verwachtingspatroon van deze kohaku ligt bijzonder hoog en ik begrijp nu waarom Ben zo lyrisch was over deze koi. Had je deze op de veiling ingezet, dan had je deze absoluut niet aan kunnen kopen.

Kentaro wenstte Ben proficiat met zijn aankoop, en in zijn ogen blonk waardering. Dit zijn koi die je rustig moet laten evolueren. Ze is inderdaad niet duur, maar ze kost helaas wel veel geld ! Leer het verschil begrijpen tussen niet duur en veel geld, want deze nuance is bijzonder belangrijk !

Geef de kohaku een cijfer van 1 op 10....

Reacties